Πέμπτη 21 Μαΐου 2009
ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΗΡΩΕΣ
ΟΜΙΛΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 1821
Σκέφτηκα να σου μιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το μυαλό σου θα πάει στο γήπεδο. Σκέφτηκα να σου μιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ. Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο. Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα , τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά. Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού, σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια, θα σου μιλήσω σταράτα. Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.
Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις, οι μαθητές που δίδαξα φέτος, στην συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος. Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ' επανάληψη. Με έργα, με λόγια, με ύβρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις. Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, πως εκτός του γνωστικού ελλείμματος το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο. Στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων. Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας, των δασκάλων σας και των γονιών σας. Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν, για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα, για να μας πει την ιστορία του βίου του. Το παραμύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών. Αυτό το παράδειγμα είναι για σένα το πιο κατάλληλο και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε, το μονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόμο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από τον μπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε σαν μπέσα. Ήταν πάνω απ´ όλα μπεσαλής. Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς. Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα. Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας, να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον, να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου, του Νικηταρά. Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους. Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα. Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά, λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του. Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά, αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα, μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική, όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,της εποχής στην οποία μεγαλώνετε. Όμως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της. Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους σε καλύτερες μέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες. Κι όταν βλέπω την εποχή μας να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, Στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε,να πολεμήσετε,να νικήσετε.
Μη μας απογοητεύσετε.
( Το κείμενο μου το έστειλε ο Χρήστος )
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
ΣΤΗΝ ΜΥΤΗ ΤΗΣΔΙΧΑΛΑΣ
Πρέπει να ήταν πέρσι την Άνοιξη. Έχω καθίσει στο πεζούλι στο μέσον της πλατείας Ομόνοιας. Απέναντι στον πεζόδρομο ετοιμάζουν μια παρουσίαση ρούχων και έχουν στήσει μια γιγάντια οθόνη που παίζει διαφημιστικά σποτ με ακριβά ρούχα, πολυτελή αυτοκίνητα και σπίτια. Έχω απορροφηθεί από το διάβασμα ενός βιβλίου με κείμενα του Ξενοφώντα και ερωτήματα τριγυρνάνε στο μυαλό μου για το μονοπάτι της ζωής. Ξαφνικά πιάνει το μάτι μου να έρχεται από αριστερά μια εντυπωσιακή γυναίκα. Μακιγιαρισμένη στην εντέλεια, έχοντας μόλις βγει από το κομμωτήριο, φορώντας προκλητικά ρούχα διάφανα που άφηναν να διακρίνονται οι γραμμές του σώματός της. Κοιτούσε γύρω της αν την έβλεπαν και συχνά παρατηρούσε και τον ίσκιο της.
« Βλέπω ότι δεν ξέρεις ποιο δρόμο να ακολουθήσεις στην ζωή σου» μου λέει . « Αν με κάνεις φίλη σου θα σε φέρω στον πιο ευχάριστο και πιο εύκολο δρόμο. Θα έχεις όλες τις ηδονές και όλα τα ευχάριστα πράγματα που μπορεί να σου δώσει η ζωή. Καμιά σκοτούρα , καμιά ενόχληση. Μοναδική σου φροντίδα θα είναι τι να φας, τι να πιείς, τι ευχάριστο να δεις, να ακούσεις και να πιάσεις. Πως θα κοιμάσαι καλύτερα και πως θα περνάς τις μέρες σου χωρίς κόπο. Ακόμα και αν φανεί πως πάνε να λείψουν όλα αυτά, δεν υπάρχει φόβος να σε βάλω να δουλέψεις για να τα αποκτήσεις. Αυτά που θα φτιάχνουν άλλοι, εσύ θα τα χρησιμοποιείς, μη απέχοντας από κάθε τι που φέρνει κέρδος. Ωφελούνται όσοι είναι στην συντροφιά μου».
«Ποιο είναι το όνομά σου κοπελιά;» την ρώτησα.
"Όσοι με αγαπούν με λένε Ευδαιμονία. Όσοι με μισούν με λένε Κακία".
Δεν πρόλαβε να τελειώσει την φράση της και βλέπω από τα δεξιά μου να πλησιάζει μια άλλη γυναίκα. Ντυμένη με τζίν και άσπρο πουκάμισο με κοίταζε με βλέμμα καθαρό σαν μην είχε τίποτα να κρύψει.
«Έρχομαι και εγώ σε σένα» μου λέει. Ξέρω τους γονείς σου και πως μεγάλωσες με φρόνηση και πιστεύω πως αν ακολουθήσεις τον δρόμο μου θα κάνεις στην ζωή σου ωραίες και σεμνές πράξεις. Δεν θα σε εξαπατήσω με το να σου υποσχεθώ ηδονές. Θα σου πω όλοι την αλήθεια πως οργάνωσαν οι θεοί την ζωή των ανθρώπων. Όρισαν να αποκτούν οι άνθρωποι τα αγαθά, με κόπο και φροντίδα. Αν θέλεις να σε ευσπλαχνίζεται ο Θεός πρέπει να τον λατρεύεις, Αν θέλεις να σε αγαπούν οι φίλοι σου πρέπει να τους ευεργετείς. Αν θέλεις να σε τιμά η πόλη σου πρέπει να την ωφελείς. Αν έχεις την αξίωση να σε θαυμάζει όλη η Ελλάδα για αρετή, πρέπει να προσπαθείς να κάνεις πάντα καλές πράξεις για αυτήν. Αν θέλεις να σου δίνει η γη καρπούς, πρέπει να την καλλιεργήσεις. Αν νομίζεις πως πρέπει με πόλεμο να ελευθερώσεις φίλους και να κατανικήσεις τους εχθρούς, πρέπει να μάθεις την πολεμική τέχνη. Αν θέλεις να είσαι δυνατός στο σώμα, πρέπει να το συνηθίσεις να υπηρετεί το πνεύμα και να το γυμνάσεις με κόπο και ιδρώτα.»
Ξαφνικά εκκωφαντικός ήχος από την δοκιμή των ηχείων της εκδήλωσης. Το επιμύθιο της διαφήμισης στην διαπασών : «αυτά όλα θα σου δώσω εάν πέσεις και με προσκυνήσεις .»
Σηκώθηκα έκλεισα το βιβλίο που διάβαζα ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο οπισθόφυλλο «γέγραπται γαρ. Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αυτώ μόνω λατρεύσεις.»
Σαν άλλος Ηρακλής του Πρόδικου είχα βρεθεί στην διχάλα της απόφασης. Σε μία ερώτηση κοινή για τον καθένα. Αρετή ή κακία; Το ερώτημα είναι εκεί και περιμένει απάντηση φίλε αναγνώστη και από σένα.
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΕΜΕΙΣ
Για κείνο έμαθα γράμματα στα γεράματα και κάνω αυτό το γράψιμο το απελέκητο, ότι δεν είχα τον τρόπον όντας παιδί να σπουδάξω: ήμουν φτωχός κι έκανα τον υπηρέτη και τιμάρευα άλογα, κι άλλες πλήθος δουλειές έκανα, να βγάλω το πατρικό μου χρέος που μας χρέωσαν oι χαραμήδες, και να ζήσω κι εγώ σε τούτη την κοινωνία, όσο έχω τ'αμανέτι του Θεού στο σώμα μου.
Κι αφού ο Θεός θέλησε να κάμει νεκρανάσταση στην Πατρίδα μου, να τη λευτερώσει από την τυραγνία των Τούρκων, αξίωσε κι εμένα να δουλέψω κατά δύναμη, λιγότερον από τον χερότερο πατριώτη μου Έλληνα. Γράφουν σοφοί άντρες πολλοί, γράφουν τυπογράφοι ντόπιοι, και ξένοι διαβασμένοι για την Ελλάδα.
Ένα πράμα μόνο με παρακίνησε κι εμένα να γράψω: ότι τούτη την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσομεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί να τη φυλάμε κι όλοι μαζί, και να μη λέγει ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει «εγώ»· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς».
Είμαστε στο «εμείς» κι όχι στο «εγώ». Και στο εξής να μάθομε γνώση, αν θέλομε να φκιάσομε χωριό να ζήσομε όλοι μαζί. Έγραψα γυμνή την αλήθεια, να ιδούνε όλοι οι Έλληνες ν' αγωνίζονται για την πατρίδα τους, για τη θρησκεία τους· να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε: «Έχομε αγώνες πατρικούς, έχομε θυσίες -αν είναι αγώνες και θυσίες.
Και να μπαίνουν σε φιλοτιμία και να εργάζονται στο καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας- ότι θα είναι καλά δικά τους.
Όχι όμως να φαντάζονται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν το νόμο, και να 'χουν την επιρροή για ικανότη"
(Β' 463). Μακρυγιάννης
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
ΜΟΝΟ ΜΕ ΚΕΙΜΕΝΑ
Το Πρωτόκολλο 5.11 – 5.12
"Για να ελέγξουμε και να χειραγωγήσουμε την κοινή γνώμη, θα πρέπει να την κάνουμε πολύπλοκη εκφράζοντας για μεγάλα χρονικά διαστήματα πολλαπλές και αντιφατικές γνώμες, ώστε οι άνθρωποι να χαθούν στον λαβύρινθο τους και να πιστέψουν τελικά ότι αξίζει καλύτερα να μην έχει κανείς γνώμη πάνω στην πολιτική. Αυτά βέβαια είναι ζητήματα που η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζει, δεν επιτρέπεται να τα γνωρίζει κανείς εκτός από εκείνον ο οποίος την διευθύνει. Αυτό είναι το πρώτο μυστικό.
Το δεύτερο μυστικό, αναγκαίο για να κυβερνά κανείς με επιτυχία, αναφέρεται στην αύξηση των ελαττωμάτων του λαού, των συνηθειών και των παθών ώστε κανείς να μην μπορεί να ξεκαθαρίσει αυτό το χάος, και οι άνθρωποι να φτάσουν στο σημείο της απόλυτης ασυνεννοησίας. Αυτή η τακτική θα έχει επίσης σαν συνέπεια την αύξηση της διχόνοιας μεταξύ των κομμάτων και τη διάλυση των δυνάμεων που δεν θα θέλουν να υποταχθούν σε μας.
Κάθε ατομική πρωτοβουλία θα αποθαρρυνθεί και η τακτική μας αυτή θα είναι ισχυρότερη από τα εκατομμύρια των ανθρώπων στους οποίους έχουμε σπείρει την διχόνοια. Είναι αναγκαίο την διάθεση για ανατροπή των κοινωνιών χρησιμοποιώντας μεθόδους που θα απαλείψουν εντελώς οποιοδήποτε αίσθημα πρωτοβουλίας. Θα οδηγήσουμε τα άτομα αυτά στο σημείο να απελπίζονται όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με μια υπόθεση που θα απαιτεί ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την επίτευξή της."
( Απο τα Πρωτόκολλα της Νέας Τάξης )
Η Πρόταση
Επιστροφή στις βασικές ηθικές αξίες της κοινωνίας.
Επιστροφή σε ένα απλό τρόπο ζωής.
Επιστροφή στην καθημερινή διαπροσωπική επικοινωνία.
Από το βάθος της Ελληνικής Φιλοσοφίας
"Να ασκείσαι ώστε να κυριαρχείς σε όλα αυτά τα κακά, απ’ τα οποία είναι ντροπή να κυριαρχείται η ψυχή, το κέρδος δηλαδή, την οργή, την ηδονή και την λύπη. Θα επιτύχεις να κυριαρχήσεις, αν θεωρείς πως είναι κέρδη εκείνα με τα οποία θα αυξηθεί η υπόληψή σου και όχι εκείνα με τα οποία θα αυξηθούν οι πόροι σου.
Ως προς την οργή, να συμπεριφέρεσαι προς όσους σφάλουν με το ίδιο ακριβώς τρόπο που θα ειχες την αξίωση να συμπεριφερθούν και οι άλλοι σε σένα, αν έσφαλλες.
Ως προς τις τέρψεις να θεωρήσεις ντροπή να είσαι δούλος των ηδονών.
Ως προς τις λύπες τέλος, αν στρέφεις τα βλέμματά σου προς τα ατυχήματα των άλλων και υπενθυμίζεις στον εαυτό σου πως και εσύ είσαι άνθρωπος.
Είναι δυνατό να παρακινηθείς ιδιαίτερα να επιθυμείς τις καλές πράξεις, αν κατανοήσεις ότι από αυτές απολαμβάνουμε τις πραγματικές ηδονές. Γιατί στη οκνηρία και στις κατά κόρον απολαύσεις, στέκουν πάντα δίπλα στις ηδονές οι λύπες, ενώ η διαρκής και επίμονη ενασχόληση με την αρετή και η ρύθμιση του βίου με σωφροσύνη παρέχει πάντοτε τις πιο αληθινές και πιο σταθερές τέρψεις. " ( Ισοκράτους προς Δημόνικον 21, 46,16)
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009
ΤΟ ΒΡΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΒΑΤΡΑΧΟΥ

Α) Τοποθετούμε ένα βάτραχο σε μια κατσαρόλα με καυτό νερό. Αυτός πηδά αμέσως έξω από το νερό.
Β)Τοποθετούμε ένα βάτραχο σε μια κατσαρόλα με νερό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος και αυξάνουμε σταδιακά την θερμότητα. Ο βάτραχος παραμένει στην κατσαρόλα και βράζει μέχρι θανάτου.
Αυτή είναι η τεχνική που χρησιμοποιούν οι παγκόσμιοι συνωμότες. Σχεδιασμός, υπομονή και σταδιακά βήματα που δεν γίνονται αντιληπτά. Η λογική αυτή εντάσσεται στην σχολή σκέψης που ονομάζεται συνωμοτική ή αναθεωρητική και ισχυρίζεται πως τα ιστορικά γεγονότα πραγματοποιούνται μετά από σχεδιασμό για αιτίες που δεν γίνονται γνωστές στους ανθρώπους.
Η σχολή σκέψης που έχουμε μάθει στο σχολείο ισχυρίζεται ότι τα ιστορικά γεγονότα γίνονται κατά τύχη και όχι για προφανείς λόγους.
Για να πραγματοποιηθεί μια συνωμοσία πρέπει να χρησιμοποιηθεί η αδυναμία της ανθρώπινης φύσης. Οι συνωμότες καλούνται να προκαλέσουν και να ελέγξουν τους ανθρώπους που βρίσκονται υπό το καθεστώς του εγωισμού, της αλαζονείας, της απληστίας, της μεγαλομανίας κλπ. Στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή μιλάμε για την συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων.
Ο σημερινός άνθρωπος είναι αφελής, δεν αναζητεί και δεν αναρωτιέται για τον κόσμο στον οποίο ζει. Είναι στενόμυαλος και δεν ακούει εναλλακτικές λύσεις στα γεγονότα. Η σκέψη του είναι πολωμένη σε μαύρο άσπρο και δεν μπορεί να δει μια πολύπλοκη πραγματικότητα. Δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τι γίνεται μπροστά στα μάτια του. Παραμένει ανύποπτος και χωρίς κριτική σκέψη και θα προτιμήσει να καθίσει και να δει ένα αθλητικό γεγονός από το να συμμετέχει σε κάποια πολιτική ή κοινωνική διεργασία.
Η κατάστασή του είναι αποτέλεσμα διαφόρων τεχνικών που χρησιμοποιεί το σύστημα της ελίτ. Η παραπληροφόρηση ή τα ψεύδη που προωθούνται μέσω των ΜΜΕ παραπλανούν τον άνθρωπο, ενώ όσοι γνωρίζουν λεπτομέρειες του σχεδίου και έχουν απήχηση σε άλλους ανθρώπους τρομοκρατούνται, εκβιάζονται, δωροδοκούνται, ή δολοφονούνται.
Η πιο βασική τεχνική των συνωμοτών είναι :
Α) Δημιουργία ενός προβλήματος
Β) Ο κόσμος ζητά μια λύση
Γ) Παρουσιάζεται μια ψευδολύση που στην πραγματικότητα εξυπηρετεί τα σχέδιά τους
Η γνώση είναι δύναμη μόνο που οι περισσότεροι άνθρωποι είναι βυθισμένοι στην άγνοια. Συμμετέχουμε όλοι σε αυτό το σύστημα κάνοντας τις κινήσεις που άλλοι ορίζουν για μας.
Και με την συγκατάθεσή μας βράζουμε σαν τον βάτραχο.
Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2009
ΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕ Ο ΒΑΣΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ

Η πρώτη πρόταση κατατέθηκε το 1989 από τον Βάσκο Ευρωβουλευτή κ. Αρίθα Γκαραϊκοτσέα και η δεύτερη από τον Ισπανό κ. Χεσού Ίμαθ.
Παραθέτω το κείμενο της Β’ προτάσεως που συντάχθηκε από τον Βάσκο κ. Χουάν Χοσέ Πουχάνα Άρθα. ( Η πρόταση υποβλήθηκε στην Κλασσική Ελληνική, την Ισπανική και την Βασκική γλώσσα).
Υποβαλλομένη σύμφωνος μετά του άρθρου 45 του Κανονισμού από του κυρίου Ιοσού Ιον Ίμαθ περί της διδασκαλίας της Κλασσικής Ελληνικής Γλώσσης και Παιδείας,
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΝ
-Βλέποντος την προοδευτικήν τε και ανησυχητικήν υποχώρεσιν της διδασκαλίας Κλασσικής Ελληνικής Γλώσσης και Παιδείας εν τοις διαφόροις εκπαιδευτικοίς προγράμμασιν,
Α) Θεωρώντος ότι η Ελληνική γλώσσα και Παιδεία αποτελούσιν την πρωταρχικήν βάσιν του Δυτικού και ειδικώς του Ευρωπαϊκού πολιτισμού,
Β) Θεωρώντος ότι η Κλασσική Ελληνική Γλώσσα όργανον αποτελεί της διαμορφώσεως του ανθρωπίνου νού τε και εργαλήιον δοκιμασμένον του ποιείν τους ανθρώπους σκεπτόμενους τε και κριτικούς,
Γ) Θεωρώντος ότι η Κλασσική Ελληνική Γλώσσα υπήρξε κατ’ εξοχήν επιστημονική γλώσσα εν τη Ευρώπη,
Δ) Θεωρώντος ότι αναγκαίον έστι πάλιν επιβεβαιείν την ευρωπαϊκήν ενότητα, επανακτώντος και ενισχύοντος τον ιδιαίτερον πολιτισμόν τε και το αξιών σύστημα εν οις θεμελίεται,
Ε) Θεωρώντος την ανάγκην του αναλαμβάνειν το παγκόσμιον ανθρωπιστικόν πνεύμα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
1. ΑΠΑΙΤΕΙ από της Επιτροπής επεξεργάζεσθαι εν Πρόγραμμα Σπουδών της Κλασσικής Ελληνικής Γλώσσης και Παιδείας, αποβλέποντος αυτών εισαγωγήν, τουλάχιστον, εν πάσιν αναβαθμοίς της υποχρεωτικής εκπαιδεύσεως απάντων Κρατών Μελών δια των αντιστοίχων εκπαιδευτικών προγραμμάτων, ώστε η Ελληνική Γλώσσα όλων των ευρωπαίων κοινή γλώσσα γίγνηται.
2.ΕΠΙΦΟΡΤΙΖΕΙ τον αυτού Πρόεδρον την παρούσαν Απόφασιν εις Επιτροπήν μεταβιβάζειν μετά των υποδεικνυόμενων ανωτέρο σκοπών.
(Από το ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ , Πως η Ελληνική Γονιμοποίησε τον Παγκόσμιο Λόγο, Άννα Τζιροπούλου Ευσταθίου, Εκδόσεις Γεωργιάδης)
Διαβάστε τώρα τι προτείνει ένας Ελληνοκύπριος.
Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Ο κ. Ματσάκης προτείνει στον Κύπριο υπουργό τη σύσταση μιας ολιγομελούς επιτροπής γλωσσολόγων, οι οποίοι θα μπορούσαν, εμπεριστατωμένα να ενδιατρίψουν επί του θέματος και να δώσουν μια επιστημονικά έγκυρη πρόταση για τον εκμοντερνισμό/ απλοποίηση της Ελληνικής γραφής.
( Το κείμενο μου το έστειλε ο ΧΡΗΣΤΟΣ με ηλ. Ταχυδρομείο και τον ευχαριστώ γι ‘ αυτό)



