ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΗΡΩΕΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ 1821

Σκέφτηκα να σου μιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το μυαλό σου θα πάει στο γήπεδο. Σκέφτηκα να σου μιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ. Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο μακρινό, τόσο ξένο. Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα , τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις, να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.


Θα σου μιλήσω λοιπόν προσωπικά. Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο και σε δεκαπέντε μέρες φεύγω για αλλού, σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια, θα σου μιλήσω σταράτα. Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις μου.


Οι μαθητές που συνάντησα μέσα στις τάξεις, οι μαθητές που δίδαξα φέτος, στην συντριπτική τους πλειονότητα με σεβάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του μαθήματος. Πολλοί όμως από τους υπόλοιπους μαθητές δε με σεβάστηκαν, με προσέβαλαν κατ' επανάληψη. Με έργα, με λόγια, με ύβρεις, δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος που με σόκαρε, που με έβαλε σε μελαγχολικές σκέψεις. Αυτό το φαινόμενο αποδεικνύει πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο, πως εκτός του γνωστικού ελλείμματος το συγκεκριμένο σχολείο χωλαίνει δραματικά και στο ηθικοπλαστικό του έργο. Στη διαμόρφωση δηλαδή των μαθητικών ψυχών και πνευμάτων. Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία είναι ευθύνη αποκλειστικά δική μας, των δασκάλων σας και των γονιών σας. Δεν έχουμε κατορθώσει να σας δείξουμε πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι μια κόλαση, πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα, θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν, θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας, θα σας γεμίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση, θα σας γεράσουν πρόωρα.


Αν όμως θέλετε μια συμβουλή από ένα δάσκαλο, σκεφτείτε το παράδειγμα του Μακρυγιάννη, που έφτασε αγράμματος μέχρι τα πενήντα σχεδόν, για να καταλάβει τότε πως η μόρφωση, η καλλιέργεια ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη. Και κάθισε με πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο και έμαθε πέντε κολλυβογράμματα, για να μας πει την ιστορία του βίου του. Το παραμύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωμιών. Αυτό το παράδειγμα είναι για σένα το πιο κατάλληλο και μπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη να ακολουθήσεις το δρόμο που εκείνος έδειξε, το μονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόμο της παιδείας, τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.


Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από τον μπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρβανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη. Ήταν κι αυτός αθυρόστομος σαν κι εσάς, αλλά είχε αυτό που από τα αλβανικά μάθαμε σαν μπέσα. Ήταν πάνω απ´ όλα μπεσαλής. Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς. Υπευθυνότητα, μπέσα, τσίπα. Να αναλαμβάνετε τις ευθύνες σας, να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συμφέρον, να μισείτε το ψέμα και την ευθυνοφοβία.


Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταματελόπουλου, του Νικηταρά. Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης, συνέβαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του κι έπειτα φυλακίστηκε, για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωμένος, πάμπτωχος και εγκαταλειμμένος από όλους. Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα. Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει από την κυβέρνηση μια πλούσια σύνταξη, απαντούσε πως η πατρίδα τον αμείβει πολύ καλά, λέγοντας ψέματα, για να μην προσβάλει την πατρίδα του. Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγμα του Νικηταρά, αλλά νομίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα, μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόμο της αξιοπρέπειας, να προσπαθήσετε τίμια και με αγωνιστικότητα για εσάς και για το μέλλον της οικογένειας που αύριο θα κάνετε.


Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαμβάνομαι πως σας προτείνω μια διαδρομή ζωής δύσκολη και απαιτητική, όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόμος των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,της εποχής στην οποία μεγαλώνετε. Όμως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της. Περιμένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά και με επιτυχία τη σημαία του αγώνα και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους σε καλύτερες μέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες. Κι όταν βλέπω την εποχή μας να μαραζώνει χωμένη στην αλλοτρίωση, να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία, να μουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας, μόνο σε εσάς ελπίζω, Στην ειλικρινή σας διάθεση να αγωνιστείτε, να αντισταθείτε,να πολεμήσετε,να νικήσετε.


Μη μας απογοητεύσετε.


( Το κείμενο μου το έστειλε ο Χρήστος )

ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Κάθε άνθρωπος δίνει κάποια στιγμή την μάχη του με την υποκριτική κοινωνία. Μετά από λίγο όμως κουρασμένος πέφτει σε απελπισία. Η απελπισία διαμορφώνει ένα κλίμα ματαιότητας που αποτελεί και έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες της κοινωνικής απόκλισης ( ναρκωτικά, αλκοολισμός, χουλιγκανισμός, κλπ ). Η πλειοψηφία των ανθρώπων αναζητούν την φυγή από την πραγματικότητα, την διασκέδαση .Στο τέλος έρχεται η αδιαφορία.
Για τον αναζητητή της αλήθειας όμως υπάρχουν πάντοτε σηματοδότες στον δρόμο του.
Είναι βέβαιο ότι ο άνθρωπος περιορισμένος στην αντίληψη των τριών διαστάσεων και στο συγκεκριμένο περιβάλλον της γης έχει πλήρη άγνοια. Η αναγνώριση του « εν οίδα ότι ουδέν οίδα» είναι το πρώτο βήμα για το μονοπάτι της αλήθειας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει παραίτηση. Υπάρχει το επίπονο «γνώθι σε εαυτόν». Η διερεύνηση του εαυτού μας στο κόσμο και του κόσμου στον εαυτό μας. Αυτό είναι το δεύτερο βήμα. Η δική μας πορεία είναι μια πορεία παράλληλη με άλλων ανθρώπων. Λέει η συμβουλή « να φέρεσαι στους άλλους όπως θα θελες να σου συμπεριφέρονται και αυτοί». Γιατί «ουδείς εκών κακός». Αυτό είναι το τρίτο βήμα.
Η ακολούθηση των παραπάνω συμβουλών στο δύσβατο μονοπάτι της αρετής έχει σαν αποτέλεσμα την ηθική βελτίωση του ανθρώπου.
Η Ορθοδοξία προχωράει ακόμα ένα βήμα. Η «εν Χριστώ ζωή» έχει μοναδικό και απόλυτο στόχο την θέωση. Την ένωση δηλαδή με τον Θεό. Μέσα από την σχέση με τον Χριστό δημιουργείτε ανάπλαση του ανθρώπου και της κοινωνίας.
Για όλους μας υπάρχει η ανάγκη να γνωρίσουμε το θείο που υπάρχει μέσα μας να το αναπτύξουμε εσωτερικά και να το εκδηλώσουμε στην καθημερινή μας ζωή.

Εύχομαι αυτό το Πάσχα να υπάρξει πραγματική Ανάσταση για τον καθένα ξεχωριστά και για την κοινωνία συνολικά.
Καλή Ανάσταση συνοδοιπόροι.

ΣΤΗΝ ΜΥΤΗ ΤΗΣΔΙΧΑΛΑΣ

Πρέπει να ήταν πέρσι την Άνοιξη. Έχω καθίσει στο πεζούλι στο μέσον της πλατείας Ομόνοιας. Απέναντι στον πεζόδρομο ετοιμάζουν μια παρουσίαση ρούχων και έχουν στήσει μια γιγάντια οθόνη που παίζει διαφημιστικά σποτ με ακριβά ρούχα, πολυτελή αυτοκίνητα και σπίτια. Έχω απορροφηθεί από το διάβασμα ενός βιβλίου με κείμενα του Ξενοφώντα και ερωτήματα τριγυρνάνε στο μυαλό μου για το μονοπάτι της ζωής. Ξαφνικά πιάνει το μάτι μου να έρχεται από αριστερά μια εντυπωσιακή γυναίκα. Μακιγιαρισμένη στην εντέλεια, έχοντας μόλις βγει από το κομμωτήριο, φορώντας προκλητικά ρούχα διάφανα που άφηναν να διακρίνονται οι γραμμές του σώματός της. Κοιτούσε γύρω της αν την έβλεπαν και συχνά παρατηρούσε και τον ίσκιο της.
« Βλέπω ότι δεν ξέρεις ποιο δρόμο να ακολουθήσεις στην ζωή σου» μου λέει . « Αν με κάνεις φίλη σου θα σε φέρω στον πιο ευχάριστο και πιο εύκολο δρόμο. Θα έχεις όλες τις ηδονές και όλα τα ευχάριστα πράγματα που μπορεί να σου δώσει η ζωή. Καμιά σκοτούρα , καμιά ενόχληση. Μοναδική σου φροντίδα θα είναι τι να φας, τι να πιείς, τι ευχάριστο να δεις, να ακούσεις και να πιάσεις. Πως θα κοιμάσαι καλύτερα και πως θα περνάς τις μέρες σου χωρίς κόπο. Ακόμα και αν φανεί πως πάνε να λείψουν όλα αυτά, δεν υπάρχει φόβος να σε βάλω να δουλέψεις για να τα αποκτήσεις. Αυτά που θα φτιάχνουν άλλοι, εσύ θα τα χρησιμοποιείς, μη απέχοντας από κάθε τι που φέρνει κέρδος. Ωφελούνται όσοι είναι στην συντροφιά μου».
«Ποιο είναι το όνομά σου κοπελιά;» την ρώτησα.
"Όσοι με αγαπούν με λένε Ευδαιμονία. Όσοι με μισούν με λένε Κακία".

Δεν πρόλαβε να τελειώσει την φράση της και βλέπω από τα δεξιά μου να πλησιάζει μια άλλη γυναίκα. Ντυμένη με τζίν και άσπρο πουκάμισο με κοίταζε με βλέμμα καθαρό σαν μην είχε τίποτα να κρύψει.
«Έρχομαι και εγώ σε σένα» μου λέει. Ξέρω τους γονείς σου και πως μεγάλωσες με φρόνηση και πιστεύω πως αν ακολουθήσεις τον δρόμο μου θα κάνεις στην ζωή σου ωραίες και σεμνές πράξεις. Δεν θα σε εξαπατήσω με το να σου υποσχεθώ ηδονές. Θα σου πω όλοι την αλήθεια πως οργάνωσαν οι θεοί την ζωή των ανθρώπων. Όρισαν να αποκτούν οι άνθρωποι τα αγαθά, με κόπο και φροντίδα. Αν θέλεις να σε ευσπλαχνίζεται ο Θεός πρέπει να τον λατρεύεις, Αν θέλεις να σε αγαπούν οι φίλοι σου πρέπει να τους ευεργετείς. Αν θέλεις να σε τιμά η πόλη σου πρέπει να την ωφελείς. Αν έχεις την αξίωση να σε θαυμάζει όλη η Ελλάδα για αρετή, πρέπει να προσπαθείς να κάνεις πάντα καλές πράξεις για αυτήν. Αν θέλεις να σου δίνει η γη καρπούς, πρέπει να την καλλιεργήσεις. Αν νομίζεις πως πρέπει με πόλεμο να ελευθερώσεις φίλους και να κατανικήσεις τους εχθρούς, πρέπει να μάθεις την πολεμική τέχνη. Αν θέλεις να είσαι δυνατός στο σώμα, πρέπει να το συνηθίσεις να υπηρετεί το πνεύμα και να το γυμνάσεις με κόπο και ιδρώτα.»

Ξαφνικά εκκωφαντικός ήχος από την δοκιμή των ηχείων της εκδήλωσης. Το επιμύθιο της διαφήμισης στην διαπασών : «αυτά όλα θα σου δώσω εάν πέσεις και με προσκυνήσεις .»
Σηκώθηκα έκλεισα το βιβλίο που διάβαζα ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στο οπισθόφυλλο «γέγραπται γαρ. Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αυτώ μόνω λατρεύσεις.»

Σαν άλλος Ηρακλής του Πρόδικου είχα βρεθεί στην διχάλα της απόφασης. Σε μία ερώτηση κοινή για τον καθένα. Αρετή ή κακία; Το ερώτημα είναι εκεί και περιμένει απάντηση φίλε αναγνώστη και από σένα.

(Το κείμενο γράφτηκε με βάση τα κείμενο του Ξενοφώντα, Απομνημονεύματα 2,1 / Σοφιστής Πρόδικος για τον Ηρακλή. & Κατά Ματθαίον κεφ δ 9,10 ).

ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ

Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν παραιτηθεί από την ζωή τους. Δεν ενοχλούνται, δεν κάνουν τίποτα. Περιμένουν τον χρόνο να περάσει. Έχουν χάσει την ικανότητά τους να αντιδρούν.
Το σύστημα συνεχίζει να σε βομβαρδίζει με την δική του πραγματικότητα. "Δεν υπάρχει άλλη αλήθεια εκτός από αυτή που σου δίνω "εγώ λέει. Παρόλη όμως την προσπάθειά του υπάρχουν ρήγματα στον κόσμο του. Συνάνθρωποι ρίχνουν κλεφτές ματιές και σαστισμένοι ψελλίζουν για μια άλλη πραγματικότητα. Πάει καιρός που μαζί με άλλους λύθηκες από το κατάρτι και ακούς έκθαμβος το τραγούδι των σειρήνων. Κάθε φορά όμως που ακούς κάποιον να αμφιβάλλει και να κλείνει τα αυτιά του στις συχνότητες η καρδιά σου σκιρτά. "Λες να ζω σε μια πλάνη " αναρωτιέσαι . Την επόμενη στιγμή ξανάρχεται η ίδια φωνή δεν υπάρχει άλλη αλήθεια εκτός από αυτή που σου δίνω εγώ.
Υπάρχουν στιγμές που σε πιάνει η αγωνία για το αύριο. "Θέλω να αλλάξω τον κόσμο " λες. Βγαίνεις με φίλους να φωνάξεις γι αυτό. Σχεδόν πάντα καταλήγει σε πετροπόλεμο. Κάποτε αναρωτιέσαι, μέσα στην θορυβώδη ηρεμία του δωματίου σου, αν έπρεπε να ρίξεις εκείνη τη πέτρα στον Γιάννη τον υιό της Μαρίας που παίζατε, μικρά παιδιά, μαζί στα δρομάκια του Κολωνού . Η στολή του αστυνομικού. Αυτή σε είχε εξοργίσει. " Δεν υπάρχει άλλη αλήθεια εκτός από αυτή που δίνω εγώ".
Ξαφνικά όμως μια μέρα, σαν από θεία φώτιση, τα πράγματα έδειχναν διαφορετικά. Είχες ανακαλύψει την βαρύτητα. Μια άλλη πραγματικότητα ήταν μπροστά σου. Ήταν πάντοτε εκεί μπροστά σου. Από καιρό έβλεπες σημάδια. Αισθανόσουνα ότι υπήρχε κάτι διαφορετικό. Είχες ζητήσει να σου φανερωθεί. Τώρα ξαφνικά το παζλ φαινόταν συμπληρωμένο. Ήσουν χαρούμενος για αυτή την εξέλιξη. Υποσυνείδητα την περίμενες χρόνια. Δεν υπήρχε άλλος χρόνος για ονείρεμα. Έπρεπε να δράσεις.
Ήταν κάποιες φορές που
φοβήθηκες σε μια μάχη.
Πρόδωσες και είπες ψέματα
Πήρες ένα δρόμο που δεν ήταν δικός σου
Υπέφερες για πράγματα άνευ σημασίας
Αμέλησες τα πνευματικά σου καθήκοντα
Πλήγωσες κάποιον που αγαπούσες
Σκέφτηκες ότι δεν είσαι άξιος

Τώρα όμως έπρεπε να αποφασίσεις. Τώρα είναι η στιγμή.
Ο δρόμος του πολεμιστή ή η φωνή που ξανάρχεται μέσα στο μυαλό σου ( δεν υπάρχει άλλη αλήθεια εκτός από αυτή που σου δίνω εγώ) ;

ΠΟΙΑ ΚΡΙΣΗ ;

Τον τελευταίο καιρό δεχόμαστε μια μεγάλη επίθεση παραπληροφόρησης. Προσπαθούν να ας πείσουν ότι η οικονομική κρίση είναι εδώ. Ότι τα στραβά που νιώθουμε και βλέπουμε είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης. Μα θα μου πείτε η ανεργία, οι απολύσεις, το κλείσιμο των εργοστασίων.
Όλα αυτά φίλοι μου οφείλονται στο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό σύστημα στο οποίο ζούμε. Δηλαδή στο καπιταλιστικό σύστημα. Είναι μέρος του συστήματος. Τα εργοστάσια που κλείσανε ήταν προγραμματισμένα να κλείσουνε, η ανεργία υπήρχε στην Ελλάδα, οι οικοδομές το ξέραμε μια πενταετία πριν ότι δεν μπορούσε να έχουν την ίδια ανοδική πορεία πωλήσεων, όσο για τα πολυτελή αυτοκίνητα, πόσοι ακόμα θα αγόραζαν. Βέβαια σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας που καλλιεργείτε είναι φυσικό ο κόσμος να συγκρατείτε και να περικόβει τα έξοδά του.
Ξέρετε τι σημαίνει οικονομική κρίση; Κατάρρευση του συστήματος. Σημαίνει ότι την επόμενη στιγμή κατεβαίνει ο γενικός. Δεν λειτουργούν όλες οι δημόσιες υπηρεσίες, οπότε δεν έχουμε νερό, ρεύμα, τηλέφωνο. Δεν υπάρχει βενζίνη όποτε δεν υπάρχουν συγκοινωνίες, δεν κινούνται αυτοκίνητα, τρένα, καράβια. Δεν υπάρχουν προμήθειες αγαθών άρα κλειστά τα super market, οι φούρνοι, τα ψιλικατζίδικα. Δεν υπάρχει αστυνόμευση οπότε λειτουργεί το πλιάτσικο και κυριαρχούν οι συμμορίες. Πόσο μπορεί να διαρκέσει μια τέτοιας μορφής οικονομικής κρίση. Μέχρι να φτάσουμε στα όριά μας. Μέχρι να έχουμε απελπιστεί από την πείνα, τον θάνατο και τον αλληλοσπαραγμό και να παρακαλάμε να έρθει κάποιος να μας σώσει.
Και τότε θα έρθει. Σαν έτοιμο από καιρό θα έρθει για να σώσει τον κόσμο. Θα παρακαλάμε για φαγητό και θα μας δοθεί ένα ωραιότατο μεταλλαγμένο και γενετικά τροποποιημένο φαγητό. Θα ζητήσουμε να μας σώσουν από τις συμμορίες και θα αναπτυχτεί πανέτοιμος ο παγκόσμιος στρατός. Για να σωθούμε από τις αρρώστιες θα ψεκάζουν με ωραιότατα αεροπλανάκια. Για να ξεφύγει το μυαλό μας από την δυστυχία θα παρακολουθούμε προγράμματα που θα μας χαλαρώνουν με υποσυνείδητα μηνύματα.
Καλά ρε φίλε, θα μου πεις αυτά συμβαίνουν και τώρα. Βεβαίως, μόνο που η διαφορά είναι, ότι τότε θα παρακαλάμε να τα εφαρμόσουν πάνω μας.
- Σε παρακαλώ, βάλε μου και ένα τσιπάκι να μην αισθάνομαι μόνος. Να ξέρω ότι κάποιος με παρακολουθεί βρε αδελφέ.
Με όλες αυτές τις μικρές οι μεγάλες κρίσης μας δοκιμάζουν και μας ετοιμάζουν για να δεχτούμε το χειροτέρα σαν κάτι απόλυτα φυσιολογικό.
Τελείωσαν όλα;
Μμμμ . Ως γνωστόν υπάρχει πάντα ένα μικρό γαλατικό χωριό που αντιστέκεται.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΕΜΕΙΣ

"Κι όσα σημειώνω τα σημειώνω γιατί δεν υποφέρνω να βλέπω το άδικο να πνίγει το δίκιο.
Για κείνο έμαθα γράμματα στα γεράματα και κάνω αυτό το γράψιμο το απελέκητο, ότι δεν είχα τον τρόπον όντας παιδί να σπουδάξω: ήμουν φτωχός κι έκανα τον υπηρέτη και τιμάρευα άλογα, κι άλλες πλήθος δουλειές έκανα, να βγάλω το πατρικό μου χρέος που μας χρέωσαν oι χαραμήδες, και να ζήσω κι εγώ σε τούτη την κοινωνία, όσο έχω τ'αμανέτι του Θεού στο σώμα μου.
Κι αφού ο Θεός θέλησε να κάμει νεκρανάσταση στην Πατρίδα μου, να τη λευτερώσει από την τυραγνία των Τούρκων, αξίωσε κι εμένα να δουλέψω κατά δύναμη, λιγότερον από τον χερότερο πατριώτη μου Έλληνα. Γράφουν σοφοί άντρες πολλοί, γράφουν τυπογράφοι ντόπιοι, και ξένοι διαβασμένοι για την Ελλάδα.
Ένα πράμα μόνο με παρακίνησε κι εμένα να γράψω: ότι τούτη την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς, και πλούσιοι και φτωχοί, και πολιτικοί και στρατιωτικοί, και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι. Όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσομεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί να τη φυλάμε κι όλοι μαζί, και να μη λέγει ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει «εγώ»· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς».
Είμαστε στο «εμείς» κι όχι στο «εγώ». Και στο εξής να μάθομε γνώση, αν θέλομε να φκιάσομε χωριό να ζήσομε όλοι μαζί. Έγραψα γυμνή την αλήθεια, να ιδούνε όλοι οι Έλληνες ν' αγωνίζονται για την πατρίδα τους, για τη θρησκεία τους· να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε: «Έχομε αγώνες πατρικούς, έχομε θυσίες -αν είναι αγώνες και θυσίες.
Και να μπαίνουν σε φιλοτιμία και να εργάζονται στο καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας- ότι θα είναι καλά δικά τους.
Όχι όμως να φαντάζονται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν το νόμο, και να 'χουν την επιρροή για ικανότη"

(Β' 463). Μακρυγιάννης

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ

Έχουμε συμφωνήσει ότι έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το πολιτικό οικονομικό κοινωνικό σύστημα εξυπηρετεί τελικά μια μικρή ελίτ πλουσίων, που εκμεταλλεύεται τον πλανήτη. Αυτή η ελίτ προγραμματίζει τις ενέργειές της για χρόνια μπροστά και έχει εναλλακτικές λύσεις σε εμπόδια που θα συναντήσει.
Σε ένα τέτοιο διαμορφωμένο σκηνικό ποια θα μπορούσε να είναι η αντίδρασή μας; ( για όσους θέλουν να αντιδράσουν ).

Χρειάζεται η σκέψη μας να βγει από τον κατεστημένο τρόπο αντίληψης, με τον οποίο έχουμε όλοι εκπαιδευτεί να έχουμε και να προταθούν λύσεις επαναστατικές που να μην μπορεί το σύστημα να αντιμετωπίσει εύκολα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σύστημα έχει υπόψη του τις πιθανές αντιδράσεις και έχει βαθμό ετοιμότητας ανάλογο με τις πιθανότητες ανάπτυξης της εκάστοτε κίνησης.
Ας δώσουμε μερικές ιδέες που θα μπορούσαν να συζητηθούν και να κυοφορηθούν στο μυαλό μας για μελλοντική δράση.

Α) Αυτοδιαχείριση. Μεγάλο ρόλο θα μπορούσαν να παίξουν οι συνδικαλιστικοί φορείς. Συνδικάτα ή συνεταιρισμοί θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τράπεζες με τα χρήματα των δικών τους μελών. Καταστήματα με προϊόντα που θα έρχονται κατευθείαν από τον παραγωγό, χωρίς μεσάζοντες με αποτέλεσμα την μείωση της τιμής των προϊόντων στο μισό από ότι πληρώνουμε τώρα. Με βάση ελληνικές έρευνες και ευρεσιτεχνίες θα μπορούσαν να κατασκευαστούν προϊόντα που χρησιμοποιούν τεχνολογία φιλική προς το περιβάλλον και την τσέπη μας. Ενέργεια όπως το υδρογόνο θα μπορούσε να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και την βενζίνη. Για να μην μιλήσουμε για αντιβαρύτητα και αιθήρ. Έλληνες εφευρέτες υπάρχουν πολλοί, ιδέες πολλές το πρόβλημα είναι ποιος το οργανώνει.

Τα σημερινά συνδικάτα δεν νομίζω ότι μπορούν να παίξουν αυτό τον ρόλο. Εκεί επικρατεί η κομματολογία και το προσωπικό συμφέρον. Χρειάζονται άνθρωποι ιδεολόγοι. Σύγχρονοι ήρωες- φιλόσοφοι.

Η πρακτική παίρνω ένα πανό και φωνάζω ή απεργώ για κάποιες μέρες δεν απέδωσε ποτέ, εκτόνωσε απλώς την κατάσταση ( παρόλο που είναι θεμιτό να εκφράζει ο καθένας την άποψή του ). Μην ξεχνάμε ότι είναι όλα σχεδιασμένα ώστε να φανεί ότι έγινε υποχώρηση και στο τέλος κέρδισε ο λαός. Στην πραγματικότητα πάντα κερδίζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η παγκόσμια ελίτ.

Τότε τι; Δεν υπάρχει γιατρειά;

Παρατηρούμε, σκεφτόμαστε, συζητάμε, ενεργούμε.
Ουσιαστικός ενεργός πολίτης και…… τα ξαναλέμε.

Άσχετη με το θέμα σημείωση:
Τις τελευταίες ημέρες έχω πρόβλημα με την πρόσβαση στην ιστοσελίδα μου. ( Broken Link ) Αν γνωρίζει κάποιος μπορεί να μου πεί αν αυτό είναι φυσιολογικό και πως αντιμετωπίζεται. Ευχαριστώ.

ΜΟΝΟ ΜΕ ΚΕΙΜΕΝΑ

Το Πρωτόκολλο 5.11 – 5.12
"Για να ελέγξουμε και να χειραγωγήσουμε την κοινή γνώμη, θα πρέπει να την κάνουμε πολύπλοκη εκφράζοντας για μεγάλα χρονικά διαστήματα πολλαπλές και αντιφατικές γνώμες, ώστε οι άνθρωποι να χαθούν στον λαβύρινθο τους και να πιστέψουν τελικά ότι αξίζει καλύτερα να μην έχει κανείς γνώμη πάνω στην πολιτική. Αυτά βέβαια είναι ζητήματα που η κοινωνία δεν πρέπει να γνωρίζει, δεν επιτρέπεται να τα γνωρίζει κανείς εκτός από εκείνον ο οποίος την διευθύνει. Αυτό είναι το πρώτο μυστικό.
Το δεύτερο μυστικό, αναγκαίο για να κυβερνά κανείς με επιτυχία, αναφέρεται στην αύξηση των ελαττωμάτων του λαού, των συνηθειών και των παθών ώστε κανείς να μην μπορεί να ξεκαθαρίσει αυτό το χάος, και οι άνθρωποι να φτάσουν στο σημείο της απόλυτης ασυνεννοησίας. Αυτή η τακτική θα έχει επίσης σαν συνέπεια την αύξηση της διχόνοιας μεταξύ των κομμάτων και τη διάλυση των δυνάμεων που δεν θα θέλουν να υποταχθούν σε μας.
Κάθε ατομική πρωτοβουλία θα αποθαρρυνθεί και η τακτική μας αυτή θα είναι ισχυρότερη από τα εκατομμύρια των ανθρώπων στους οποίους έχουμε σπείρει την διχόνοια. Είναι αναγκαίο την διάθεση για ανατροπή των κοινωνιών χρησιμοποιώντας μεθόδους που θα απαλείψουν εντελώς οποιοδήποτε αίσθημα πρωτοβουλίας. Θα οδηγήσουμε τα άτομα αυτά στο σημείο να απελπίζονται όταν βρίσκονται αντιμέτωπα με μια υπόθεση που θα απαιτεί ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την επίτευξή της."
( Απο τα Πρωτόκολλα της Νέας Τάξης )

Η Πρόταση
Επιστροφή στις βασικές ηθικές αξίες της κοινωνίας.
Επιστροφή σε ένα απλό τρόπο ζωής.
Επιστροφή στην καθημερινή διαπροσωπική επικοινωνία.

Από το βάθος της Ελληνικής Φιλοσοφίας
"Να ασκείσαι ώστε να κυριαρχείς σε όλα αυτά τα κακά, απ’ τα οποία είναι ντροπή να κυριαρχείται η ψυχή, το κέρδος δηλαδή, την οργή, την ηδονή και την λύπη. Θα επιτύχεις να κυριαρχήσεις, αν θεωρείς πως είναι κέρδη εκείνα με τα οποία θα αυξηθεί η υπόληψή σου και όχι εκείνα με τα οποία θα αυξηθούν οι πόροι σου.
Ως προς την οργή, να συμπεριφέρεσαι προς όσους σφάλουν με το ίδιο ακριβώς τρόπο που θα ειχες την αξίωση να συμπεριφερθούν και οι άλλοι σε σένα, αν έσφαλλες.
Ως προς τις τέρψεις να θεωρήσεις ντροπή να είσαι δούλος των ηδονών.
Ως προς τις λύπες τέλος, αν στρέφεις τα βλέμματά σου προς τα ατυχήματα των άλλων και υπενθυμίζεις στον εαυτό σου πως και εσύ είσαι άνθρωπος.

Είναι δυνατό να παρακινηθείς ιδιαίτερα να επιθυμείς τις καλές πράξεις, αν κατανοήσεις ότι από αυτές απολαμβάνουμε τις πραγματικές ηδονές. Γιατί στη οκνηρία και στις κατά κόρον απολαύσεις, στέκουν πάντα δίπλα στις ηδονές οι λύπες, ενώ η διαρκής και επίμονη ενασχόληση με την αρετή και η ρύθμιση του βίου με σωφροσύνη παρέχει πάντοτε τις πιο αληθινές και πιο σταθερές τέρψεις. " ( Ισοκράτους προς Δημόνικον 21, 46,16)

ΕΛΛΑΔΑ. Η ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ;

Το 1955 ο Σοφοκλής Βενιζέλος ως πρωθυπουργός της Ελλάδος επισκέπτεται την Μόσχα και συναντάει τον Νικήτα Κρουτσόφ ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης.
« Η Ελλάδα είναι φτωχή χώρα » ισχυρίζεται ο Σ. Βενιζέλος.
« Η Ελλάδα έχει πολύ ορυκτό πλούτο, αλλά δεν σας αφήνουν να τον βγάλετε » απαντάει ο Ν. Κρουτσόφ.

Πενήντα τέσσερα χρόνια μετά το κατεστημένο της εξουσίας στην Ελλάδα επιμένει στην ίδια άποψη.
Αυτή είναι η αλήθεια ή είναι ένα από τα συνήθη ψεύδη εξουσίας;

Τον Μάρτιο του 1980, μετά από έρευνες του ΙΓΜΕ ( Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών ερευνών ) ανακοινώνεται ότι στον Νομό Καβάλας, στο όρος Σύμβολο υπάρχει τεράστιο κοίτασμα ουρανίου αξίας 293 δις Ευρώ. Στην χώρα έχουν εντοπιστεί 22 θέσεις ουρανιούχου μεταλλεύματος το οποίο σε κατεργασμένη μορφή στοιχίζει 20.000 δολάρια το γραμμάριο. Το συνολικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας (ιδιωτικό και κρατικό) στο τέλος του 2008 ήταν περίπου 360 δις. Σκεφτείτε ότι με ένα κοίτασμα ουρανίου θα μπορούσαμε να σβήσουμε σχεδόν το χρέος της Ελλάδος.

Στην χώρα μας υπάρχει επίσης και ένα άλλο σπάνιο και πανάκριβο ορυκτό το όσμιο. Έχει εντοπιστεί μόνο στο Οντάριο του Καναδά και στην Ρωσία. Χρησιμοποιείται στις διαστημικές αποστολές.
Έχουν εντοπιστεί αδαμαντοφόρα κοιτάσματα στην Κεντρική Μακεδονία και στην Ξάνθη. Επίσης υπάρχουν στο υπέδαφος της χώρας μας πολύτιμοι λίθοι όπως ρουμπίνι, χαλαζίας, τοπάζι, αμέθυστος, οπάλιο, τιρκόνιο, τυρκουάζ, ιάσπις και φυσικά χρυσός.

Επίσης ημιπολύτιμα ορυκτά όπως ο άργυρος και ο χαλκός. Μόνο το κοίτασνα των Σκουριών Χαλκιδικής έχει αποθέματα 130.000.000 τόνους χαλκού.
Συνεχίζουμε . Μαγγάνιο (χρησιμοποιείτε για την παραγωγή χάλυβα, την παραγωγή αλουμινίου μαγειρικών σκευών κλπ ) , Σιδηροπυρίτης, Σφαλερίτης, Γαληνίτης, Μόλυβδος, Ψευδάργυρος, Μαγνητίτης, Χαλκοσίνης, Ιλμενίτης και Κοβελίνης ( ορυκτά βιομηχανικής χρήσης).

Κουραστήκατε. Η λίστα των ορυκτών μόλις άρχισε.

Θα παραθέσω μόνο ένα ακόμα στοιχείο. Πετρέλαιο.

Αυτά είναι ένα μέρος απο στοιχεία του ορυκτού πλούτου της Ελλάδος που δείχνουν γιατί οι γείτονές μας έχουν τέτοια αγάπη για το έδαφος της Ελλάδος ώστε θέλουν να το έχουν δικό τους. ( Μέχρι και η Λιβύη κυκλοφόρησε χάρτες το 2004 για εκμετάλευση σε πιθανά κοιτάσματα πετρελαίου μέχρι τα 200 ν.μ. , δηλαδή περιλαμβάνει και την νήσο Γαύδο ).

Το ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν τόλμησαν να αναπτύξουν ένα πρόγραμμα εξόρυξης του ορυκτού πλούτου της χώρας μας ίσως από μια άλλη άποψη να είναι η πιο σωστή επιλογή. Ελπίζω και εύχομαι ότι θα έρθει κάποια γενιά πολιτικών μελλοντικά, που θα μπορεί να διαχειριστεί τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις καλύτερα από τις προηγούμενες γενιές. Ελπίζω στην φώτισή τους γιατί για την εκπαίδευση των νέων έχω τις αμφιβολίες μου.

Εν κατακλείδι για να συνεννοούμαστε. Άλλο η μη ύπαρξη ορυκτού πλούτου της Ελλάδος και άλλο η αδυναμία εξόρυξης του.

( Πηγή : Αγνωστος Ορυκτός Πλούτος της Ελλάδος, Ι. Παπαζήσης, Εκδόσεις Καδμος )

ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ

Κι όμως τα πράγματα είναι απλά.

Ακολουθώντας απλές συγκριτικές διαδικασίες μπορεί κάποιος να δει την συνολική εικόνα.

Διαβάζεις Ηράκλειτο, Πλάτωνα, Πυθαγόρειους, Ορφικούς, Νεοπλατωνικούς και μετά τα λόγια του Ιησού στην Καινή Διαθήκη, τον Μέγα Βασίλειο, τον Ιωάννη Χρυσόστομο , τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό.
Συνεχίζεις με ομοιότητες και διαφορές Ελληνισμού, Ιουδαϊσμού και Ορθοδοξίας.
Τις εσωτερικές μάχες του Χριστιανισμού με Ιουδαΐζοντες και Ελληνίζοντες Χριστιανούς, τις διάφορες αιρέσεις τις αντιθέσεις των τελευταίων νεοπλατωνιστών και των πρώτων Χριστιανών.

Όλα είναι γραμμένα και σύμφωνα με την δική μου οπτική καταδεικνύουν μια συγκεκριμένη θέση. Την συνέχεια του ελληνικού πνεύματος μέσα στους αιώνες.
Ο Χριστιανισμός δεν είναι γέννημα του Ιουδαϊσμού. Ο Ιησούς δεν ήταν Εβραίος ( βρείτε πληροφορίες για την Γαλιλαία ) , το κήρυγμα του ήταν ελληνίζον και ερχόταν σε ρήξη με τις Ιουδαϊκές αντιλήψεις. Ο Χριστιανισμός υιοθέτησε Ελληνικές αντιλήψεις για τον Θεό, την ψυχή, την Σωτηρία, τον Λόγο, την Λατρεία, την Ηθική, την Θεολογία, την Μεταφυσική.

Η ομοιότητα της διδασκαλία του Ιησού και των Ελλήνων φιλοσόφων είναι συγκλονιστική, ενώ η Ορθοδοξία είναι η πιο ελληνική εκδοχή του Χριστιανισμού.

Μέσα μας κυλάει το γονίδιο της αμφισβήτησης και αυτό μας οδηγεί συχνά στην ιστορική μας διαδρομή σαν έθνος σε εμφυλίους πολέμους. Αυτό εκμεταλλεύονται σήμερα αυτοί που προσπαθούν να μας διχάσουν σε αρχαιόθρησκους και χριστιανούς.

Ας μην τους κάνουμε το χατίρι. Ο Έλληνας ήταν πάντοτε ευσεβής, φιλότιμος, φιλοπάτρις, και αναζητητής της αρετής.
Στον πόλεμο που μας γίνεται τώρα όλοι χρειάζονται και δεν πρέπει να μας χωρίζουν μικρές αποχρώσεις.

Αυτοί που γνωρίζουν μεγαλύτερο μέρος της αλήθειας έχουν να την υποχρέωση να την μεταφέρουν και στους άλλους συνανθρώπους.

Και κάτι τελευταίο. Όσοι τον αγώνα αυτό έχουν ταχτεί να δώσουν δεν πρέπει το μίσος να τους οδηγεί αλλά η αγάπη, γιατί στο κάτω κάτω άνθρωπος είναι ο αντίπαλος και κάποιος από τους δύο μας έχει πλάνη .

Όσο για τους μη ανθρώπους έχουν γνώση οι φύλακες.

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ

ΟΚ έγινε κατανοητό. Κανένας δεν έχει διάθεση να αγωνιστεί σήμερα. Αυτό σημαίνει είτε γιατί δεν συμφωνούμε στο ποιος είναι ο εχθρός, είτε γιατί διαψευσθήκαν οι ελπίδες μας ( αυτό αφορά παλαιότερες γενιές ), είτε γιατί θεωρούμε φυσιολογικό ότι συμβαίνει, είτε γιατί δεν θέλουμε να εμπλακούμε σε μια τέτοια μάχη ( εγώ θα σώσω τον κόσμο ; ), είτε γιατί απλά δεν ήρθε η ώρα. Βέβαια υπάρχει και η περίπτωση κάποιοι να οργανώνονται αλλά να μην φανερώνονται.

Λοιπόν προχωράμε.

Μέσα στον εικονικό κόσμο που ζούμε κατασκευάζονται ψεύτικες ιστορίες που ακόμα και όταν αποδεικνύονται ότι είναι ψεύτικες συνεχίζουν να μεταδίδονται σαν να είναι αληθινές.

Πρώτη ιστορία. Ο άνθρωπος περπάτησε στην σελήνη. Θυμάστε την γνωστή ιστορία με τον Άμστρονγκ και την ιστορική φράση του. Πολλοί ειδικοί αποφάνθηκαν ότι το βίντεο που μας έδειξαν ήταν γυρισμένο σε στούντιο. Εντούτοις ακόμα και σήμερα μας μιλάνε για την πρώτη φορά που πάτησε άνθρωπος στην σελήνη.

Δεύτερη ιστορία. Το τσουνάμι. Κανένας δεν αντιλήφτηκε σεισμό πριν από το γνωστό τσουνάμι στον Ειρηνικό. Πολλοί άκουσαν όμως έκρηξη. Η επίσημη εκδοχή μιλάει ακόμα για σεισμό.

Τρίτη ιστορία και πιο σημαντική. Ο Ήλιος.

Επιστήμονες ανακοίνωσαν αποτελέσματα από παρατηρήσεις που έκανε ο δορυφόρος Soho ο οποίος κινείτε μεταξύ Ήλιου και Γής. Ό Ήλιος λένε είναι μια σιδερένια σφαίρα, ηλεκτρισμένη. Οι ηλιακές εκρήξεις που παρατηρούμε είναι ηλεκτρικές κενώσεις και η ενέργεια του Ήλιου είναι ηλεκτρική.

Μέχρι τώρα μας έλεγαν οι επιστήμονες ότι ο Ήλιος είναι μια σφαίρα πυρακτωμένων αερίων και ότι η ενέργειά του είναι πυρηνική. Δηλαδή ως τώρα οι επιστήμονες έκαναν λάθος ή κάποια δύναμη μετέτρεψε τον ήλιο; Τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτή η ανακάλυψη για τον πολιτισμό μας; Βέβαια οι τηλεοράσεις τα περιοδικά και τα λοιπά μέσα παραπληροφόρησης συνεχίζουν να λένε για υδρογόνο και πυρηνικές εκρήξεις κλπ.

Και ο κατάλογος συνεχίζεται .

Υ.Γ Ερώτηση επικαιρότητας. Γιατί φτιάχτηκε ταυτόχρονα με το CERN και δεύτερος επιταχυντής ; Λεφτά για πέταμα ή ετοιμάζουν κάτι που πρέπει να γίνει ( που δεν μας το λένε) , οπωσδήποτε;

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ

Ανέκδοτο.
Ασθενής : Γιατρέ μου με πονάει το μάτι μου όταν πίνω τσάι.
Γιατρός : Δοκιμάσατε να βγάλετε το κουταλάκι από το φλιτζάνι;

Αυτό το παλιό ανέκδοτο νομίζω ότι αποδίδει την σύγχυση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα όλοι οι άνθρωποι. Ψάχνουμε τα αίτια των προβλημάτων μας μακριά από μας. Σε αυτόν τον πλανήτη φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από μας. Ο γείτονας που κατεβάζει το μεσημέρι τα σκουπίδια, ο οδηγός που έστριψε χωρίς να ανάψει φλάς, ο δημόσιος υπάλληλος που δουλεύει στην δημόσια υπηρεσία, οι Εβραίοι, οι Αμερικάνοι ….
Ζούμε σε μια εποχή ατομικής μοναξιάς, κοινωνικής διάσπασης και πνευματικής διάσπασης. Δεν ήταν δύσκολο λοιπόν για μια ομάδα πλουσίων να ελέγξει τις ιστορικές εξελίξεις και το μέλλων μας. Γνωρίζουμε το δίκτυο ελέγχου που έχει στηθεί γύρω μας. Γνωρίζουμε το σύστημα, στο οποίο είμαστε και εμείς είμαστε μέρος του.

Προφανώς είμαστε ευχαριστημένοι με την ζωή μας. Αν μας ενοχλήσει κάτι θα βγούμε στα κανάλια να το καταγγείλουμε, σε κάποια πορεία να διαδηλώσουμε, σε μια σελίδα στο διαδίκτυο να δηλώσουμε την αγανάκτησή μας. Ύστερα όλα καλά. Η ζωή κυλά ωραία, μέχρι να μας ενοχλήσει κάτι ….και πάλι από την αρχή. Όλα προγραμματισμένα όμορφα από το σύστημα. Καμιά κριτική σκέψη, καμιά ουσιώδης αντίδραση.

Αναρωτιέμαι συχνά, υπάρχει κάποιος που θέλει πραγματικά να αντιδράσει και να χτυπήσει το σύστημα εκεί που πονάει ; Εξηγούμαι, αντίδραση δεν σημαίνει σπάω βιτρίνες ή πετάω μολότοφ. Αυτές είναι κινήσεις που τις θέλει το σύστημα.

Ακόμα αναρωτιέμαι.